.....

جناب آقای صادق زیبا کلام!

پس از سلام و احترام :

گفت و گوهای شما با افراد نام آشنای کشور بخصوص با آدم هایی مثل حسین شریعتمداری، گاهی اوقات در دنیای مجازی توجّه ما را جلب می کند.

شما انسان شریف و درس پس داده ای هستید که هم دارای دانش هستید و هم دارای فرهنگ و معرفت و هم دارای شرم و حیا و عفت کلام.

به نظر من خیلی خوب است که همه آدم ها در مناظره ها، گقت و گو ها و رو در رویی های فکری و انسانی بخصوص آنجا که جنبه ملی و میهنی دارد با مخاطبین خود با همان لحن و ادبیاتی سخن بگوید که برخاسته از همان ویژگی هایی باشد که در شخص شما جمع شده است.

ولی شما در برخورد با حسین شریعتمداری  اشتباه می کنید.

او کسی نیست که ما به زبان آدمیزاد با او حرف بزنیم. 

او اگرچه شایستگی این را ندارد که کسی دهن به دهنش بگذارد ولی شما حق ندارید با او مودبانه حرف بزنید.

شاید از او حساب می برید و می ترسید. 

خیلی ها البته از او می ترسند.

حتی شکل و شمایل ظاهری او هم چندش آور و خیلی نزدیک به احمدی نژاد است چه برسد به فرهنگ و بینشش.

منتهی آدم وقتی پا در یک میدان می گذارد باید از همان سلاحی استفاده کند که هَم نبَرد او به کار می گیرد.

بنابراین پیشنهاد می دهم موقع رو در رویی با حسین شریعتمداری اینجوری شروع کن:

آهای شغال مُرده! بر تو گور پدرش ریدم که قلم دستت داد...

....

با درودهای فراوان به مرحوم پدرم ، حمومی سابق محلّه فخّارخونه بیدگل