قِرمزتم ...
........
من اختیار زندگی خصوصی ام دست خودم نیست.وگرنه خیلی دلم میخواست قبل از رسیدن به آبانماه، سه/ چهار تا جای قبر تو حیاط خونه ام حفر می کردم.
در فروردین گذشته نیز این موضوع را مطرح کردم، کسی جدّی نگرفت.
الان صحبت از روزانه ۶۰۰ نفر مرگ کرونایی در آبان ماه است.
کلّ کشور قرمز شده ، قم هم درِ خیکش واشده ...کشور دور از جان شما در آستانه یک مرگ و میر سراسری است.
بیمارستان ها توان رسیدگی به همه را نخواهند داشت ، خانوادها ، بخصوص خانواده های نادار و کم بضاعت هم نه طاقت تحمل درد دارند نه بنیه مالی .
بهترین راه همان مردن است.
بدون غسل ، بدون کفن ، بدون لحد ،آجر و تاوه و سیمان.
فقط به ده کیلو آهک نیاز است.
در فرصت باقی مانده ، خاک های بیرون ریخته شده باید با آهک ترکیب شود. خشک . به آب نیاز نیست.
باید بالا سر فرد محتضر ایستاد و یک نگاه تو صورت او کرد یک نگاه تو حیاط.
طرف وقتی مُرد، جنازه اش باید کشیده شود توی حیاط و هل داده شود توی چال.
بعد خاک های آغشته به آهک را می ریزیم روش و کمی آب هم خوردش می دهیم.
من تخمین میزنم یک حیاط با وسعت ۵۰ متر مربع در صورت قبرِ سه طبقه ، حدود بیست تا سی تا مُرده جا می گیرد.
منتهی برای دفن آخرین نفر باید از اداره متوفّیات کمک گرفت.