جهنّمی به نام " خانواده ایرانی"
.......
طبیعی است که کُرونا را حریف بر نمی آییم و آمریکا و تحریم و بقیه مسائل هم همین طور.اختلاس و زمین و دلار و مسکن و دانشگاه و گرانی را هم که اصلا معلوم نیست سرش به کجا بند است.
اونها را هم باید به فراموشی بسپاریم.
فقط باید متوجه باشیم که دردهای نهفته تری هم در دل ما وجود دارد که حتی اگر بر کُرونا و بر آمریکا و بر بقیه مشکلات هم غلبه کنیم ، این دردها اجازه نفس کشیدن را از ما می گیرد.
مملکت اگر خانواده شاد و شکیبا و بی تنش در خود نداشته باشد ، مملکت آرام و رو به اعتلایی محسوب نمی شود.
قطعا این وضع خانواده های ایرانی ریشه در همان مشکلات بالا دارد، با این حال می بینیم که اصلا در هیچ کجا توسط هیچ نهاد و مسئولی به آن توجهی نمی شود.
اصلا صحبت از آبرو و سربلندی کردن در چنین مملکتی ، خیلی مسخره است و بقیه دنیا هم به ما می خندند.شنبه گذشته در شهرستان اورمیه مردی با داشتن دو فرزند، نفت می ریزد روی سرِ همسر جوان خود و بعد از به آتش کشیدن او از خانه فرار می کند.
این آتش های خانوادگی هر روز در کشور ما در حال گسترش است.
یکی از پرونده هایی که امروز دیدم روی میز دادگستری باز شده است ، پرونده خانمی است که چند سال پیش نصف شب موقعی که شوهرش خواب است، اسید می ریزد روی صورتش و می کُشدش.
در جای دیگری خواندم مردی که سال گذشته زن خودش را طلاق داده است، حالا عکس های برهنه او را در فضای مجازی منتشر کرده است .
در سایت عصر ایران خواندم که شهر زیبای رامسر را به دلیل انباشت زیاله، یک شهر جهنمی خوانده بود.
من نمی توانم قبول کنم که ما ملت نفهمی هستیم. ولی باید قبول کنیم که ملت بیماری هستیم .لازم است به جای جنگ و سیاست و دنیا گشایی و این حرف ها به فکر کیان خانوادگی خودمان باشیم.