از میلاد عظیمی
.......
گواهی شفیعیکدکنی دربارۀ دکتر محمدرضا باطنی
بنیاد ملّی موقوفات دکتر محمود افشار بیستوهفتمین جایزۀ معتبر ادبی و تاریخی خود را به دکتر محمدرضا باطنی، زبانشناس و فرهنگنویس و مترجم مشهور و خوشنام اهدا کرد. این انتخاب در نهایت اتقان و شایستگی است؛
خوش بهجای خویشتن بود این نشست خسروی
تا نشیند هر کسی اکنون بهجای خویشتنباید به انتخابکنندگان و انتخابشونده این انتخاب نیک را مبارکباد گفت.
دکتر باطنی از خدمتگزاران بزرگ زبان فارسی است؛ خدمتگزاری شریف و بیهیاهو. استاد شفیعیکدکنی در مجلۀ بخارا یادداشت دلاویزی در منقبت استاد باطنی نوشته است. فیالواقع دربارۀ دکتر باطنی شهادت داده است. برای معاصران و آیندگان و ثبت در تاریخ. در فرهنگ ما «ادب نفس» همتا و بلکه برتر از «ادب درس» بوده است. به اعتقاد بزرگان فرهنگ ایران: علم، آدمیت است و جوانمردی و ادب، و شفیعی به این وجه اخلاقی شخصیت دکتر باطنی توجه داده است. به «هنر زیستن» او؛ هنر آزادوار و پاکیزه زیستن او. به فضیلت او. سطرهایی از یادداشت شفیعی را نقل میکنم:
«دربارۀ جایگاه علمی دکتر باطنی، و تواناییهای شگرف او در تدریس، دیگران باید مقالات و حتی کتابها بنویسند که خواهند نوشت و برای شخص بیاطلاعی چون من سکوت، درین باره به ادب نزدیکتر است و شایستهترین کاری است. اما به عنوان یک شاهد و گواه، در تاریخ معاصر ایران، و بیشتر برای آیندگان و ثبت در تاریخ، میتوانم گواهی دهم که دکتر باطنی یکی از مردان آزادۀ عصر ما و نسل ماست که با پارسایی و زهدی از نوع زهد عارفان تذکرةالاولیاء، بیاعتنا و سربلند از کنار تمام وسوسههای قدرتطلبی و جاذبههای حیات اداری و مادی و نان به نرخ روز خوردنها گذشت و این جایگاه اخلاقیاش، حتی، از جایگاه علمی و دانشگاهیاش ارزش بیشتری دارد و میدانم که او بعد از انقلاب درین راه رنجی درازدامن را با شکیبایی خویش آزموده است.
ما، در آینده، به یاری خداوند، دانشمندان بسیاری در عرصۀ زبانشناسی خواهیم داشت که در معیارهای دانشگاهی، همچون باطنی، مورد احترام حوزههای زبانشناسي جهان خواهند بود، ولی مقام معنوی و آزادگی دکتر باطنی و دلیری و دلاوری علمی او، چیز دیگری است که غالبا مغفول مانده است و جز اندکی از شاگردان و یاران نزدیک او و افراد خانوادهاش، دیگران، بیشوکم از آن بیخبرند و این چیزی است که هیچگاه کهنه نخواهد شد؛ زیرا نوعی «هنر زیستن» است. علم میآید و میرود و کهنه میشود و همچون فصلی از تاریخ برای اهلش ثبت میشود اما «هنر پاکدامن زیستن» و آزادگی، همیشه زنده است. به همین دلیل نام دکتر محمدرضا باطنی همچون بلند«آویسه»ای (یعنی الگو و اسوهای) برای نسلهای آیندۀ فرزندان ایرانزمین همیشه خواهد ماند و ما دعا می کنیم که او خود نیز سالها و سالها با تندرستی دیر بماناد و شاد» (شمارۀ ۱۳۷، صص۳۵-۳۶).
https://t.me/n00re30yah
....................................................................