........

آخرین دشت کهنه و شاید باستانی بیدگل، دشت حامدآباد است. 

اون پایین / پایین ها.

 در مرز ریگزارهای کویر داع و سوخته.

آخرین ملک مزروعی و خوش بوی این دشت در جوار برج مخروبه حامدآباد بیدگل ، متعلّق است به پیرمرد باسخاوت بیدگل ، آقای نعمت ایمانیان بیدگلی ابوی همکار گرامی ذبیح الله ایمانیان.

ما از بچّگی به ارباب نعمت می گفتیم : عمو نعمت...

گمان نمی کنم حاصل زراعتش را به خونه خودش ببرد.

تا من به یاد دارم مردم محل همیشه مهمون او بوده اند.
اجاقی و چای و دودی و خوش رویی های خودش و پسرش...
اینها یادگارهای خوبی است که دیگر تکرار نمی شود.


ایمانیان های محلّه ما چون همیشه اهل کار و کاسبی بوده اند، دستشان به دهانشان می رسیده است . 

از بذل و بخشش هم روی گردان نبوده اند.

این انارها ، انار امسال باغ عمو نعمت است...

.........................................

عکس در واتساپ موجود است.