آیا ملّت ایران یک ملّت ویلچر نشین شده است
.......
امروز در جایی خواندم کلمه "فقیر" از نگاه قرآن یعنی کسیکه ستون فقراتش شکسته است.
من هم مثل شما خیلی با قرآن و احادیث سر و کار ندارم.هنوز هم به مرحله فقر به معنای زمین گیر شدگی اش نرسیده ام که زندگی خیلی برایم ناگوار باشد.
اتفّاقا امروز یعنی بیست و سه روز از پاییز گذشته علاوه بر هندونه و انار و انواع میوه های فصل پاییز ، چند عدد دستمبوی خیلی شیرین هم که مال فصل بهاراست ، خریدم.
گور پدر دیابت .
از نبود انسولین و سر سوزنی اش هم ترسی ندارم.مُنتهی این معنی تازه کلمه فقیر برایم جالب بود.
ولی این چیزهایی که در جامعه امروز ایران می بینیم و اینکه ما مجبور شده ایم از چتر حمایت امام زمان عج الله فرجه الشریف خارج شده و خود را در کنِفِ حمایت کشور چین که اصلا نه نمازی ، نه قرانی ، نه مشهدی ، نه علم الهدایی ، نه نماز جمعه ایی .... اصلا هیچ چی ...هیچ چی ندارند،
قرار بدهیم ، یعنی چه؟اصلا " مقاومت " کلمه بِهِش ریده شده است ، در این شرایط.
ما فعلا به ویلچر نیاز داریم تا برویم دستشویی و برگردیم تو پذیرایی...