در مورد اغلاط تایپی
.....
خیلی از شما ها نمی دانید منطقه " سرِ قبر آقا " در تهران کجاست. ولی من دقیقا می دانم.
شما اگر امروز بنده را چشم بسته ببرید اتابک تهران، من همانجا خونه شصت سال پیشِ دایی جعفر پدرم را به شما نشون میدم.
منظورم این است که هنور هوش و حواس و حافظه من دست نخورده سرِ جاش هست.
از دروازه غار تا بیسیم نجف آباد را با وجودیکه ده ها بار خراب شده و باز سازی شده و خیابون بندی جدید و ...ولی باز می تونم به راحتی پیدا کنم.
مسگرآباد را هیچ کدام از شما ندیده اید ولی من اونجاها دوچرخه سواری هم کرده ام...
بعد برو بالاتر تا ایستگاه آب سردار را هم دیده ام.
شرق تهران البته حالا خیلی خالی شده...
عمدتا یا شیره کش خونه شده یا برای خونه خالی و قتل و این جور کارها مُفیده ...
پولدارها به سمت غرب می روند.
میدون صنعت ...سعادت آباد... دهکده المپبک ... دانشگاه علامه...
چمران و اوین و ... اونجاها...
باری ...
من داشتم از دوام و قوام و انسجام حافظه نوستالژیکم می گفتم .
متاسّفانه من در تایپ روی گوشی مشکل دارم.
مصرف قرص های مُرفین دار من، مثل کدوئین و فلوکستین و پرگابالین و اینها ... خیلی بالاست.
اگر نخورم ، درد زمین گیرم می کند.
روی همین حساب یا عمدتا خواب هستم یا چُرت و نیمه خواب.
خیلی وقت ها در حین تایپ به خواب می روم.
یا فرصت باز خوانی پیدا نمی کنم و مطلب را نشرش می دهم . بعد که بیدار می شوم و نگاه می کنم ، متوجّه میشم باید دست کاری اش کنم.
ما را ببخشید.