......

من اگر خواسته باشم در مورد موسیقی حرف بزنم مثل این خواهد بود که علیرضا پناهیان در مورد شعر اوکتاویو پاز یا ظرافت های زیبایی شناسانه " دلبرکان غمگین من " اثر گابریل گارسیا مارکز نظر بدهد .

با این حال این روزها با صدای خانم مژگان شجریان آشنا شده ام و احساس می کنم  این صدا خیلی از صدای پدر مرحومش برای من دلنشین تر است .

البته این حرف ها اگر به گوش خانواده شجریان برسد ، ممکن است خوششان نیاید.

ولی من پایم پیش این صدا فرو رفته است.

به طور کلّی من با موسیقی اصیل ایرانی غریبه هستم. 

و همیشه دلم تو لاله زار است و فوقش کاباره مولن رژ که قسمت ما نشد ببینیم و حتی نمی دونیم کجای تهران بود.

ولی درگذشت معصومانه استاد شجریان گویا یک تکان شدیدی دارد به‌ نگرش ایرانیان می دهد راجع به هنر، بویژه موسیقی.

تکلیف آینده ایران مثل تکلیف خیلی از جاهای دنیا امیدوار کننده نیست.

ولی بعد از اینکه کُرونا ، دنیا را از بُن ویران کند و دنیای تازه ای با آدم های تازه ای ایجاد شود، قطعا صدای مژگان شجریان در شکل دهی به دنیای تازه نقش مهمی خواهد داشت.