از غروب به بعد...
☘️
......
ساعات شنگولی من از غروب به بعد شروع می شود.از خواب های کسالت بار روز اشباع می شوم و بعد از بیداری ، دوشی و چای.
من شنیده ام در غروب به خاطر انکسار نور ، آدم تا حدودی در خود احساس فروتنی می کند.
فروتنی تبدیل به معنویت می شود و معنویت با خودش شنگولی می آورد.
برای شکستگی نماز مغرب هم همین دلیل را می آورند.
ما یک زمانی مرید دکتر احمد صبور اردوآبادی شده بودیم.
نمی دانم زنده است یا نه!
ایشون طب خوانده است.
میکرب شناسی.
ولی سر از دین و تربیت و انسان سازی و این حوزه ها در آورده است.آدم بسیار نچسبی است.
ولی قابل احترام.این چند تا کلمه مربوط به غروب و انکسار نور و شکستگی نماز مغرب و .... از ایشان یاد گرفتم .
کتاب های زیادی هم از او خوانده ام.
معروفترینش همان " معمّای عادت" است.
این حرف ها مال سی و چهار پنج سال پیش است.
بعد دیدم آبمان توی یک جو نمی رود ، راهم را جدا کردم.
اصلا نمی شد با او کنار آمد.فکر کنم خودش هم با خودش کنار نمی آمد.
ولی چیزهای خوبی در مورد بشر آموخته بود.اگر زنده باشد و حرف های مثلا تیمسار نقدی را در باره دنیای مجازی و اینکه چرا یک بسیجی آمر به معروف توسط یک لات اوباش کشته می شود را بخواند، دق مرگ می شود.
واما بعد :
یکی / دوتا کلیپ گذاشتم توی کانال که فکر کنم برای شما دانلود نمی شود.
ارتباط من با تیوتوپ قطع است.
بعد از این پُست، آخرین سروده طنز استاد جهان آرایی تقدیمتان خواهد شد.
.🐰