.....

هیچ جواب روشن و قاطعی نمی توان برای این سوال داشت.

اولا بیش از نیمی از جمعیّت فعلی ایران اصلا نبودند که اون روز را دیده باشند.

بقیه هم که بودند بی خبر از همه جا توی خونه های خودشون نشسته بودند پینو کیو می دیدند که خبرآوردند سفارت آمریکا اشغال شده است.

چند تا سازمان به اصطلاح سیاسی در کشور بودند که تنها وجه مشترکشان ، موضع ضدّ آمریکایی بودن آنها بود.

و گرنه قلبا احترامی برای هم قائل نبودند.

توده ای ها بودند.

فداییان خلق بودند.

مجاهدین خلق بودند. 

خطّ امامی ها بودند.

تعداد اعضای همه این سازمان ها هم جمعا به هزار نفر نمی رسید.

ولی همه قصد داشتند برای چهل میلیون نفر بقیه کشور با بالا رفتن از دیوار سفارت آمریکا تعیین سرنوشت کنند. 

و تعیین کردند. 

و حالا ۸۴ میلیون نفر ، چشم به صندوق رای همان آمریکا دوخته اند برای یک لقمه نون.