........

شاید غیر عقلانی ترین کاری که در شرایط فعلی کشور می تواند صورت پذیرد، وادار کردن دکتر حسن روحانی به استعفاست که در حال حاضر عده ای ( البته قلیل)  در قالب تحلیل های سیاسی و دانشگاهی روی آن تاکید دارند و گروهی با تکیه بر خرافات و پیش گویی های مبتنی بر جادو و جنبل.

 

خیلی ها هم به گمان اینکه استعفای روحانی مقدّمه ای خواهد بود برای سقوط جمهوری اسلامی و رقص و پایکوبی و نوشیدن شراب و شامپاین در خیابان های نیویورک و لس آنجلس و ....مرتب به دامن زدن این خبرها مشغولند.

 

ناگفته نماند شناختی که ما از حسن روحانی داریم ، هرگز استعفای او  را به ذهن متبادر نمی کند و رهبری کلان کشور هم راضی به کنار رفتن ایشان نیست.

 

با این حال شعبده روزگار هزار رنگ و وارنگ غیر قابل پیش بینی در مشت خود دارد که اگر خدای نکرده استعفای روحانی یکی از آنها باشد، قطعا حاصلی جر فاجعه برای ما در بر نخواهد داشت.

 

ما در حال حاضر یک ملت زخمی هستیم.

یک ملت خشن و خشمگین و عصبانی.

و در تصمیم گیری علاوه بر کوری و لجبازی و نپختگی، مستعد ویرانگری های بیشتر و بیشتر .

اما فرصت بیش از دوسالی که تا پایان دوره قانونی دولت روحانی پیش روست، می تواند خیلی از زخم های ما را ترمیم کند.

 

حاکمان می توانند دست دوستی و مهربانی همراه با یک رنگی و صداقت به سمت مردم دراز کرده و استمالت و دلجویی را سرلوحه سیاست خود قرار داده و  آرامش وکرامت از دست رفته را به مردم بازگردانند.

 

و در همین مسیر برای تغییرات ساختاری و قانونی اقدام کنند.

 واگر خدای ناکرده در شرایط فعلی روحانی خود را کنار بکشد، مملکت قطعا بافشل شدگی غیر قابل جبرانی روبروخواهد شد.