...

 

🦋

امیر عباس مهندس یکی از عاشق ترین هاست.

عاشق انسانیّت.

او اگر چه‌ اجبارا با‌ انسان امروز کنار می آید .

ولی عاطفه و فرهنگ و تنهایی و عشقش همه تقسیم شده است بین انسانیت و در درون با خشم معصومانه خود می‌سوزد و می سازد.

عنصر طنز کمی به دردش می خورد.

طنزی که‌منهای عشق در او‌شکل نمی گیرد.

امیر عباس فعالیت های ادبی آشکارش را با طوبی آغاز کرد.

طوبی با‌ همت او جایی میان قشر دور مانده از اصل خود در کاشان باز کرد.

( سال های ۷۴ و ۷۵) 

ولی طوبی به مرور زمان ثابت کرد که هفته نامه صاف و‌ رو راستی برای روشنفکران و دگر اندیشان شهر نمی تواند باشد.

آقای مهندس بعد از کنار کشیدن از طوبی سعی کرد چیزی را منتشر کند که برای انتشارش، منّت دیگران روی سرش نباشد.
  : رضوان  

رضوان متعجّبانه ! نشریه خوبی از کار در نیامد. 
از شماره‌ نخستش پیدا بود که در حافظه مردم کاشان نقش نخواهد بست.

کارهای بعدی امیر عباس را در فرصتی دیگر ( اگرکُرونا بگذارد) بررسی خواهیم کرد


....🌱🌱🌱