..‌‌...

روزگار سیاه مردم کشور، هر ساعت سیاه تر می شود.

در همه دنیای مجازی که بگردید، یک خبر دوکلمه ای نمی بینید که بوی زندگی بدهد.

کسی به فکر این مردم نیست.

قطعا مردم ، خودشان هم به فکر خودشان نیستند و می کُشند.

خیلی هم بیرحمانه می کشند. 

کُشتن امری بسیار عادی و پیش پا افتاده شده است در این کشور بی صاحب مانده ای که سرزمین مقدّسش می خوانند( ایی تو دِ).

زندگی غیرانسانی در شان هیچ انسانی نیست. 

 ولی نا انسان های زیادی در این کشور ، لونه کرده اند که انگار برای خود " لونه سگ " پیدا کرده اند.

وقت آن است که این ناانسان ها ( عنوانی که من به عنوان محترمانه تربن عنوان، آنها را خطاب قرار داده ام) به فکر آینده خود باشند .

جامعه به حدّی از بی حوصلگی و ناشکیبایی رسیده است، که تصمیم به کشتن آنها بگیرد.