....

☘️

آیا کشور ما چیزی را برای از دست دادن دارد؟ 
..........

به جز یک مشت سرمایه دار خُرد و کلان که در داخل و خارج از ایران در کنار سرمایه خود مثل بورس و زمین و سکه و خودرو و دارو و دلار داریم گمان نمی کنم منبع قابل اعتنای دیگری در کشور داشته باشیم که بشود برای آینده کشور  روی آن حساب باز کرد.

سرمایه یاد شده هم خودتان بهتر می دانید فعلا خودش به خودش بقیه مردم را به سوی نابودی سوق می دهد.

پویایی و قدرتی برای اعتلاء اقتصاد ملّی ما در بر ندارد.
 

شما هر سایت و گروه و کانال شخصی و غیر شخصی را که کلیک می کنید همه از گذشته های خودشان حرف می رنند، خاطره تعریف می کنند، عکس قدیمی بازنشر می دهند. 

داستان و جوک و راهکارهای تقویت میل جنسی و رختخواب و دمنوش و شعر نوستالوژیک و عکس ها و فیلم های سکسی.


اگه مَردش هستید یک نفر را پیدا کنید که از آینده حرف بزند.

کشور بی آینده یعنی کشور از قبل نابود شده.

کشوری که هر روز مردمش در گوشه و کنار شهرها و روستاها با قتل های آشکار و مُبهم مواجه هستند، بدیهی است که کشور عمیقا ناراحتی است.


همین طور که یک آدم ناراحت برای آینده خودش فاقد قدرت برنامه ریزی و تدوین و تمهید است، قهرا کشور ناراحت هم هیچ چشم انداز امن و مطمئنی را روبروی خود نمی بیند که به آن دلخوش باشد.

کشور ما البته آدم درس خوانده و روشنفکر و باسواد کم ندارد.

ولی شما در هیچ کجا پیدا نمی کنید که یکی از این آدم ها بتواند با اعتماد به نفس و شجاعت علمی و حسّ مسئولیت قوی برای این اینده این کشور دو/ سه جمله حرف بزند.

مردم هراس زده، مردم در خود فرو رفته، مردم عصبانی ...
مردمی که مدام با نفرین و فحش و دهن کجی و قانون گریزی و ...نسبت به همه چیز در حال عبور از خیابان و محل کار و خونه و زندگی هستند،  مردم خود باخته و آشفته ای هستند بدون اراده و عزمی راسخ برای عوض کردن چیزی.

کُرونا یک سال است که آمده است . بگذریم از اینکه ضربه های غیر قابل جبران این بیماری چشم ما را به چه حقایقی در زمینه ضعف ها و ناکارامدی های مدیریت این مملکت به ما ثابت کرد.( خوشبختانه) .

ولی اوضاع ما در سال های قبل از کرونا هم به همین شکلی  پیش می رفت که حالا هست.

با این حساب باید چای خورد و دوباره خوابید.


🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱