.....

 

امروز در حال و هوایی دوستانه، کرونا را لعنت کردیم و با دکتر نظام‌الدین زاهدی، سفیر تاجیکستان در ایران و آقای سلطانی، مدیر انتشارات آروَن وعده کردیم برویم نزد استاد فریدون جنیدی. 
 به مناسبت انتشار مجموعه داستان‌های رستم پهلوان به دوخط فارسی و سیریلیک و به رسم قدرشناسی و نیز پس از سال‌ها تجدید دیداری بین آقای زاهدی و استاد جنیدی.


اولین دیدارشان برمی‌گشت به بیش از بیست سال پیش، وقتی آقای زاهدی برای گذراندن یک دورهٔ آموزشی به فرهنگستان زبان و ادب فارسی آمده بود.


آن روزها منزل استاد وعده‌گاه تاجیکان بود.

خود من نخستین بار سال‌ها پیش به قصد عیادت از روانشاد طاهر عبدالجبار، رهبر جنبش رستاخیز و پایه‌گذار اعلامیهٔ استقلال تاجیکستان، گذرم به منزل استاد جنیدی افتاد.

نقل شد که در اوایل استقلال تاجیکستان، که ایران برای تاجیکان گنج نویافتهٔ افسانه‌ای بود، هر تاجیک که قصد سفر به ایران داشت، می‌پرسید:

 «در ایران کجا روم»؟ که البته نشانی منزل استاد جنیدی نیز پاسخی به این پرسش بود.

خلاصه که خاطره‌هایی مرور شد و از هر دری سخنی رفت که چکیده‌اش می‌شود:

 «به فرهنگ باشد روان تندرست».

 من نیز  به خاطرم رسید که چندی پیش دکتر صفر عبدالله که در ماجرای کرونا پدر و عزیزانی را از دست داده بود در تماسی تلفنی و از نشر این شاهنامه اظهار خرسندی کرد و گفت:

 «بگذار بدخواهان ما بدانند که در این شرایط ناگوار هم ما از شاهنامه و فرهنگ مشترکمان غافل نیستیم»!

 ۲۷_آذر_۹۹
#حسن_قریبی
@hassangharibi