از حسن قریبی

.....

شیرین من، شیرین

عبدالجبار سروش را سال‌هاست می‌شناسم. شاعری نازنین، متولد سال ۱۳۴۶، در روستای اِسکادَر استان سغد است. در دانشگاه آموزگاری (تربیت مدرس) خجند در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی تحصیل کرده است و فرهنگ اشعار کمال خجندی (پیوند، دوشنبه، ۱۳٧٤) و تصحیح دیوان کامل کمال خجندی (خراسان، خجند، ۱۳۹۶) از کارهای پژوهشی اوست.
تاکنون ده مجموعه شعر از او به چاپ رسیده است که فریاد سلسلهٔ خاموشی (خراسان، خجند، ۱۳۷۷)، صلیب سفید (نرگس، خجند، ۱۳۷۸)، مُهر مِهر (انتشارات ناشر، خجند، ۱۳٩٦)، شبنم نفس (ناشر، خجند ۱۳٩٦) از آن جمله است. همهٔ آثار به خط سیریلیک منتشر شده، به‌جز مجموعه شعرِ درخت، سپیده و آیینه (خراسان، خجند، ۱۳۹۶) که به خط فارسی است.
مجموعه شعر او را با نام «فریاد فرشته» خواندم و برگزیده‌ای از آن را با نام «شیرین من، شیرین»، برای نشر انتخاب کردم و به خانم سهیلا یوسفی، مدیر محترم انتشار خردگان سپردم.

#ادبیات_تاجیکستان
#شیرین_من_شیرین
#عبدالجبار_سروش
#انتشارات_خردگان_دی‌ماه_۱۳۹۹
#حسن_قریبی
@hassangharibi