نقد نجیب
..
متاسفانه ساطع برخی دوستان را از فیض کتاب محروم کردند.
بارها نیت نوشتن درباره محمود به دلایلی که معلوم هم نبود به تاخیر و گذر زمان رها شد.
نقشی که او در چند دهه اخیر بر فرهنگ و ادبیات کاشان بجا گذاشت بی بدیل است.
کتاب او شاید کمترین بازخورد و اثر این نقش بی بدیل باشد.
سیمای او نشان از سِر ّدرون او دارد.
ادم های به ظاهر فرهیخته بسیاری داریم که هیچ نشانی در صورت خود از غمخواری فرهنگ و ادب ندارند.
اما تا دل تان بخواهد از نام و نان فرهنگ منتفع می شوند.
با انتفاع مالی از فرهنگ سازی مشکلی ندارم.
ادمی برای زنده ماندن و کار کردن باید نان و ابی در انبان داشته باشد.
اما دستاویز کردن فرهنگ برای درست کردن دکان دو نبش بین بازار و فرهنگ موضوع جداگانه ای است.
ساطع اما در این زمانه از هر چه هم منتفع شود سزاوار ان است.
افتخار دوستی با ساطع از زمانی است که او و عده ای که برخی از ان ها نام و نشانی کسب کرده، در گمنامی و لک لک کنان به عشق داستان نویسی و داستان خواندن راهی باز کردند که شاید تا اینجا رسیدن ان دور از ذهن و دشوار بود.
از ان عده اول بعید می دانم کسی مانده باشد در کنار ساطع.
می خواهم تاکید کنم ساطع ساکت و سریع به راه ادامه داد.
حالا به نقطه امنی رسیده، برای او جز ارزوی بهترین ها کاری از ما بر نمی اید.
شاید در اینده ساطع را با نگاه نوستالژیک برای نسل تازه از راه رسیده قلمی کنم.