یعقوب لیث و زبان فارسی...
...
🍁🍁🍁🍁🍁
هشتم دیماه، یادآورِ نامِ رادمان پور ماهک (یعقوب لیث صفاری) است.
رادمردی که فرمان داد تا در فرمانروایی او جز به پارسی سخن نگویند و ننویسند.
روزی که زبان پارسی پس از دو سده دوباره زنده و زبان همگانی ایرانیان گشت!
اگرچه باید پذیرفت برگشت به زبان و نوشتار دیرین، خواست و کوشش یک یا چند تن به تنهایی نیست و باید خواستاری همگانی را در آن دید،
اما شایسته است نام رادمان پور ماهک، فردوسی و بسیارانی دیگر از گویندگان و نویسندگان پارسیزبان را به بزرگی یاد کرد و گرامی داشت.چرا که هر یک از آنان در هنگامه زندگانیِ پربارشان، خویشکاری خود را برای پاسداری از زبان نیاکانی که نماد همبستگی و وابستگی مردمان ایران بزرگ فرهنگی است به سزاواری انجام دادهاند.
و باید به یاد آورد کسانی هم بودهاند و هستند که همواره دانسته و نادانسته، شکر پارسی را از زبان دور خواسته و با بیگانهنویسی تلخکامی به بار آوردهاند.
کسانی که امروزه نیز دمِ زبانِ پارسی را تنگ میفشارند و آن را مرده میخواهند.
و بر همین پایه، امروزیان خویشکاریی بزرگ دارند که دُرِّ دری را چون جان شیرین نگاهبانی کنند.
مسعود فرزانگان
هشتم دیماه 1399
🍁🍁🍁