...

امروز با یکی از همکاران قدیمی در باره صحبت های اخیر آقای کاظم صدیقی و زنده شدن مصباح یزدی روی سنگ مرده شور خانه صحبت می کردیم، خدمتش عرض کردم صدیقی و امثال او قصد فریب ملّت را با این حرف ها ندارند. 

ولی ناخود آگاه قصد انتقام گیری دارند .

خودشان می دانند که حرف هایشان نه اسباب خنده و مضحکه مردم است و نه افسوس و گریه آنها.


کار از این حرف ها گذشته است که مردم بخواهند اعتنایی به این رذالت ها و ذلالت ها داشته باشند.

ولی یک چیز را اینها خوب فهمیده اند و آن اینکه  آدم حقیر ،آدم ذلیل، آدم نکبت، آدم از جامعه رانده شده با حضور خود درانظار عموی می تواند، آزردگی خاطر شدید آنها را فراهم کند.

شما کنار خیابون هم که نشسته باشید با مشاهده مکرر آدم نانجیب و بی حیا خواه ناخواه، از کوره در می روید.

 تصویرمصباح یزدی در زمان حیاتش هم چندش آور بود.

چه رسد به خنده او روی سنگ غسالخانه....

ولی صدیقی و امثال او رسالتشان خالی کردن واژه هاست از لطف و زیبایی نهفته در آنها.

اینها آمده اند که کلمه را هم به لجن بکشند.

با سکوت در برابر اتفّاقات نمی توانند راضی شوند.

سکوتشان می تواند اسباب آرامش مردم باشد.

ولی حرف می زنند که این آرامش  زود گذر را هم از مردم بگیرند.

مرگ مصباح اگر چه برای خودش آغاز نا آرامی های ابدی است، ولی برای مردم تسکین خاطری بود.

صدیقی چشم دیدن همین را هم ندارند.

☘️