مَه سِتی
..
☝️
مه ستی را به عنوان یک بانوی رباعی سرای حرف و حدیث دار می شناسنش که علاوه بر دارابودنِ جاذبیت های جنسی و بدنی ، او را جسور در سخن گفتن و سرودن هزل های پایبن تنه ای خیلی هنجار شکنانه دانسته اند که وجودش در قرن ششم ، بعید بوده است.
اساسا یک زن هزار هم که بی حیا باشد ، این شکلی حرف زدن با روحیه و لطافت های روانی اش در تضاد است.
از همین رو امشب به کتاب " ناردانه ها" از دکتر اسلامی ندوشن مراجعه کردم که در باره رباعی در شعر فارسی است .
ندوشن رباعی سرایان به درد بخور زبان فارسی را مورد بحث قرار داده و به خصوص خیام و مولانا و رباعیات عرفانی را تحلیل کرده است.
ایشان در پایان کتاب خود در یک سطر در باره مَه سِتی نوشته است که زمان حیات و زندگی او دقیقا معلوم نیست و شعری هم از او به جا نمانده است.
......با این حال جالبه که شما اگر بروید تو گوگل ، می بینید هر چی آدم خفن که در طول تاریخ گرفتار در دغدقه های پایین تنه ای خود بوده است، خفن سروده های خود را به این زن تُرک پارسی گوی، نسبت داده است.
☘️☘️☘️☘️