✍️

عمر ناپاک انقلابِ به اصطلاح اسلامی ایران در حالی به چهل و دوسالگی خود نزدیک می شود که امیدی به بقاء مام میهنی هم نیست که این انقلاب در آن زاده شد و رشد کرد و به چهل و دوسالگی رسید.

از چهره های سیاسی وابسته به رژیم پهلوی نیز کس دیگری زنده نیست و جز تک و توک افراد هنری و فرهنگی که در آب و هوای آن سیستم رشد کرده بودند و امروز در گوشه و کنار دنیا سرگردان هستند، انرژی و توانی در جایی دیده نمی شود که بتواند کاری برای نجات کشور انجام بدهند.

حکومت شاه، حکومتی کاملا به مغاک  خاک فرو رفته است که نبش قبر آن چیزی یک مشت خاک حاصل نخواهد داشت.

مطالعه کتاب هایی مثل خاطرات این و آن چه در گوگل و چه در متون چاپی ، عمدتا خواب آور است تا هشدار دهنده.

اوضاع جهان نیز چه به لحاظ انرژی های انقلابی و شورشی و قهری و همراه با خشم و نفرت و قدرت های سیاسی نامشروع که فعلا در همه جای جهان دیده می شود و چه به خاطر ویروس کُرونا ، اوضاعی مبهم و بی سرنوشت است.
ما هم جزیی از این جهانیم.
جهانی که میل به نابودی خود دارد.
در هیچ کجای تاریخ زندگی بشر  ، علم و اندیشه و هنر و فکر و فلسفه و ادب و تاریخ و کتاب و ...مثل امروز پای در گِل نبوده است.

کشتی نشستگانیم ...

🍁