دکتر یوسفی
..
✍
دکتر غلامحسین یوسفیاز زبان
دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن
......................کسانی در خود بیش از یک تنِ خاکی را در خود مجسّم میکنند، و هالهای از خاطرههای یک فرهنگ بر گرد آنهاست.
در دورهای که ما گذراندیم، غلامحسین یوسفی یکی از آنها بود.
البتّه ادیب و معلّم ادبیات کم نیستند، ولی وی از نادر کسانی بود که علاوه بر مقداری محفوظات و دانش، بازتابی از عصارهی یک فرهنگ را در خود منعکس دارند.
با آن لهجهی خراسانی که یادآور دورانهای کهن ایران بود، وقار و وسعت دیدِ حاکی از فرزندِ تاریخ بودن، حالت قبولی و دلزدگی هر دو نسبت به آنچه در گذشته روی داده و آنچه در گرداگرد میگذرد، مجموع اینها همدلیای به او بخشیده بود که شخص در مصاحبتش _با همهی کم سخنی که داشت_ تسلّی و سکون مییافت.
صفت دیگرش که باز نتیجهی همین خصوصیّات بود، آن بود که مرد جدّیای بود.
بازیگری و نقش بازی کردن نداشت.
به آنچه آموخته و آن را پیشهی خود قرار داده بود، اعتقاد میورزید.
از درس دادن و نوشتن و حرف زدن دربارهی فرهنگ ایران احساس خوشدلی میکرد و قدر آن را میدانست.
نسبت به فرهنگ جهان و نیز تازگیها کنجکاو بود، و این، بیشتر بدان جهت بود که نمیخواست نسبت به تب و تابهای زمانِ حال، بیاعتنا شناخته شود.
آخرین خصوصیّت او که میخواهم از آن نام ببرم، و از همه مهمتر بود، آن بود که مرد خوبی بود، مردی اخلاقی و امین، سلیم و باگذشت، و از این رو میتوانست با طبایع مختلف سازگار باشد، حتّی با کسانی که در جهت مغایر با پای بندیهای او قرار داشتند.#روزها_جلدچهارم
❇️ به مناسبت دوّم بهمن ماه، زادروزِ دکتر غلامحسین یوسفی.
🌷🌷
نامِشان زمزمهی نیمهشبِ مستان باد
تـا نگوینـد کـه از یاد فـراموشاناَند
🌷🌷💎کانال دکتر محمّدعلی اسلامی نُدوشن
🆔 @sarv_e_sokhangoo