بویجوی مولیان آید همی
....
✍️
من فقط می تونم زیر تاق ابروی تو پناه بگیرم،
آرام باشم ،
امنیّت و حُرمت و شب و ستاره و کهکشان را در دست هایم حسّ کنم .
حضرت عباسی نکنه یِه بار از ما خوشت نیاد و ما را از زیر این تاق بیرون بندازی.
اونوقت دیگه من یِه کارتن خواب خواهم بود.نه عباس رجب منو به خونه ش راه میده...
نه اسدالله پسر آقا جانه ...
نه دایی جلال ...
نه حسین یَه تا حاضره در خونه ش رو به روی من باز کنه ...
...
کرونا همه جا لول میزنه...🌱
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم فروردین ۱۴۰۰ ساعت 18:13 توسط حیدر علی عنایتی
|