....

حسین شریعمتداری و نون بربری سجّادی

✍️

من فکر می کنم آدمیزاد به همه دنیا می تواند دروغ بگوید غیر از به زن و بچه اش . 

بالاخره بشر تو خونه خودش زندگی عریانی دارد. 

اهل خونه هم ناظر بر رفتارها و گفتارهای ما هستند .

آدم دروغگو ، آدم رمال صفت ، آدم دزد و دغل ...

این نوع آدم ها یا باید زن و بچه خودشون را از جنس خودشون انتخاب کنند که خُب اونوقت چهره زندگی واقعا چهره هولناکی می شود. 

یا باید وجود نجس خود را در کنار هم نادیده انگارند .

شما دور از جان،  صبح که از خواب بیدار می شوید ، اگرهر روز ببینید یک زن نانجیب سینی چای را جلو شما قرار می دهد یا اینکه پسری دارید که با نون حرام بزرگش کرده اید و حالا رفته بربری سجّادی براتون نون کنجیدی  بخرد و بیاورد ، قطعا با تهوع و اشمئزاز مواجه می شوید.

خُب بله ! خیلی از زن و شوهر های امروزی دنیا را برای خودشون به یک شکل هایی تقسیم کرده اند. 

خانم به آقا گفته من امروز تا شب میخوام تو پارک شادی برای خودم تنها قدم بزنم ، خواهش می کنم مزاحم من نباش .

آقاهم از خدا خواسته در جواب میگه اتفاقا من هم با دوستانم قراره برویم نشلج گیوه بخریم ‌‌...تو برو خوش باش ، ما هم می رویم دنبال خوشِ خودمون ...

ولی زن و شوهری که قرار است بیست و چهار ساعته زیر یک سقف با هم نفس بکشند در صورت داشتن خصلت های ناپسند ، واقعا چهره بسیار شناعت باری به زندگی می بخشند .

تحمل زشتی هم بالاخره حدی دارد. 

آدمیزاد خلط سینه خودش را هم تو سنگ روشویی نمی تونه بیش از دو ثانیه تماشا کند .

چه طوری می تونه هی رو فرش و رو راحتی و رو سفره و تو آشپز خونه  و تو استکان/ نعلبکی خودش ریدن کند و در میان آن هی وول بخورد؟ 

🥦🥦🥦🥦🥦🥦🥦🥦🥦