.....

 

همه دنیای ما از درِ خونه پدرت شکل گرفت تا درِ حموم پدر من .درواقع از زیر حسینیّه فخّارخو تا درِ دکون رضا فاضل .دویست متر راه.و تو مثل پروانه این مسیر را می آمدی و بر می گشتی .  بزرگترین دنیا بود که من می دیدم و می خواستم .همه جا خوشبو می شد ازحضورت.من هر روز این دنیا را سیرمی کنم و جای قدم های تورا می بوسم . همین مرا بس.