طمع خام 

✍️

نمی دانم تیتر این پست ، تیتر مناسبی هست یا نه !

ولی قبل از پیدایش ویروس کُرونا که آمد و رفت ها با آرامش و آسایش بیشتری همراه بود، در بعضی نشست های انجمن ادبی سیلک ،سرکار خانم شعار ( همکار باز نشسته آموزش و پرورش ) را می دیدم که علاوه بر حُسن معاشرت و شادابی و حسّ انرژی  بخشی خاصّی که از خود داشتند، شعری از مرحوم مهندس نصرت الله اربابی بیدگلی ( موّفق ) عموی همسر خود ، حاج آقا اسفندیار اربابی را با تواضع درخوری که نسبت به آن شاعر صوفی وَش و روشن ضمیر در کلامشان مشهود بود، برای حاضرین می خواندند .

در همان نشست ها یکی / دوبار به سرم افتاد که از استاد علوی نیا مسئول محترم انجمن سیلک خواهش کنم یکی از نشست های انجمن را برای نکو داشت زنده یاد اربابی تدارک ببینند .

این موضوع کم کم گره خورد با فاجعه کُرونا .

ولی در گرداب همان طمع خام به این فکر هم بودم  که اگر چنین برنامه ای تحقق پیدا کند از بعضی از نزدیکان مهندس اربابی از جمله حسن اربابی بیدگلی ، دکتر سپهر اربابی بیدگلی ، اکبرآقا اربابی بیدگلی ، سیمین و سعیده و سپیده و ...وابستگان او که مقیم تهران هستند دعوت بشود .

در اینجا برای اینکه بحث طولانی نشود اشاره کنم شاعری به نام پویان که گاهی اوقات محبّت می کنند و شعری برای گروه ما ارسال می دارند ، آقای اکبر اربابی بیدگلی هستند ، فرزند عباس آقا اربابی ( برادر زاده مرحوم مهندس اربابی ) .

من در حال حاضر دست رسی به دیوان موفق نداشتم که ورق بزنم و احتمالا نام اکبرآقا و همسرش سیمین اربابی را در دیوان ببینم .

فعلا یادداشت مهرآگین استاد علوی نیا بر سروده امروز آقای اربابی را می خوانیم تا بعد بیشتر صحبت کنیم .

👇👇👇👇👇👇👇👇