تراژدی های کور ...

دردناک ترین تراژدی ها ، حقارت هایی است که در دوران طفولیّت بر انسان عارض می شود.

اگر شرایط خانوادگی و رفتار پدر و مادر نتواند ریشه های عاطفی بخل و حسادت  را در درون کودک تعدیل کند ، به مرور زمان احساس حقارت  و دروغ و دو رنگی در همه تار و پود او ریشه می دواند وبغضی شبیه دسته سرکو سنگی راه را در بر گلوی او می بندد و کام زندگی را عمری براو تلخ وسیاه و عفونی می کتد .

تعّدّد این بخل آتشناک در گلوی اطرافیان من و تو در این پنجاه سال خیلی دیده شد . 

ولی نتوانست تاثیری روی متانت و نجابت و بزرگی و پاکدامنی تو و فرزندانت بگذارد .

زندگی های آنها تباه ، آرزوهایشان ناکام . سفره هایشان حرام، بسترهایشان نا مشروع ، آبرو ها بر باد و چهره هایشان برای هم مهوّع و بغض هایشان هر روز داغناک تر .

......