مروری بر چند دهه اخیر شهر
ازفلکه سبزه میدان آرون تا میدان امام حسن
✍️
این فلکه معمولا مرکز تجمّع نزول خورها بود .
دو/ سه تا معلم آرونی را می شناختم که همان حقوق معلمی خود را نمی خوردند و پس انداز می کردند و می دادند به این و اون صرفی.
اصلا مملکت ما اینجوری بود که اینجوری شد .
تا یکی / دوسال اوّل انقلاب هم فلکه سبزه میدان آرون به همان نام خوانده می شد .
تابلو هم نداشت.
بانک ملی بود و خیابان نیمه آباد محمد هلال .
خیابون زینبیّه نبود .
همه جا ریگزار بود.
خیابون ولیعصر هم به عنوان جاده نوش آباد شناخته می شد.
اون معلم هایی که صرف پول می خوردند کم کم شدند سرمایه دار های حرفه ای.
بعد شهر هم رو به توسعه گذاشت .
فلکه سبزه میدان را کردند میدان طالقانی .
شهر بزرگتر و بزرگتر شد .
صرف پول خوری هم بیشتر و بیشتر.
احمد ابریشم چی هم به همین سان داشت در قم غول می شد .
حوزه های علمیه هم همین جوری پا می گرفت .
صرف پول خورها هم هرشب هیئت و روضه و همه این کارها در کنار شهادت شکل می گرفت .
بعد تابلو طالقانی را کندند و روش نوشتند : میدان امام حسن ...
حالا آرون و بیدگل تبدیل شده است به یک هیولای مهیب .
سر و تَه آن معلوم نیست .
موتور سوارهای جوان در خیابان هایش دو نفری تک چرخ می زنند.
اون که در عقب نشسته است ، دست هایش را دور کمر جلویی حلقه می کند محکم .
باسن رفیقش را تو بغل می گیرد فشرده .
شهری بی آبرو . دین زده ...
نزول خور ...
هیئتی ...
🦂🦂🦂🦂🦂🦂🦂🦂🦂🦂