" کنار نمی روم"
.....
امیدی که امروز دکترحسن روحانی به ناامیدی تبدیل کرد.
خیلی ها در این کشور به استعفای دکتر حسن روحانی دل بسته بودند.
این دل بستگی در صحبت های امروز ایشان به یاسی سرد و سیاه بدل گشت. ( خوشبختانه).
در میان دلبستگان به استعفای روحانی، عدّه ای کینه شخصی داشتند و فکر می کردند استعفای حسن روحانی از ریاست جمهوری سبب قدرت یافتن خودشان می شود.
گروهی هم بودند که سقوط روحانی را پیش درآمد سقوط جمهوری اسلامی و باز گشت رضا پهلوی و امیر طاهری و تلویزیون من و تو و هاله نظری و مسیح علی نژاد و امثالهم می دانستند.
استمرار دولت روحانی البته تا پایان کار، دردی از دلِ ملّت برنخواهد داشت مگر همان به تاخیر انداختن جنگ احتمالی.
موسوی و خانمش و کروبی و پسرانش و حتی شاید فاطمه کروبی و کسانی مثل محمد نوری زاد و محمد مهدوی فر و ...قطعا در زندان خواهند مُرد و عقوبتش را روحانی پس خواهد داد.
از طرفی شورش احتمالی گرسنگان و پا برهنگان و دانشجویان هم در پیش هست.
بغداد ملتهب و لبنان ناراحت هم بغل گوشمان هست.
اتفّاقات دیگری هم در زیر پوست جامعه ایرانی وِز وِز می کند.
ما نمی دانیم حسن روحانی چه جوری از پِسِ این بحران ها بر خواهد آمد.
ولی کیهان و وطن امروز هم دلیلی نخواهند دید که هر روز به او و دولتش حمله کنند.
: " کنار نمی روم"
روحانی با قاطعّیت می گوید : " کنار نمی روم"
و همین قاطعیت به نظر من می تواند مختصر آرامشی به جامعه ببخشد.
پس فعلا بهتر است برویم زیر بازار سلمقان بنشینیم و ببینیم چی میشه!